Verhaal Thijmen en Frans-Jan

geplaatst in: Uncategorized | 0

 

Ik wilde best iets voor een ander doen, maar ik had geen idee waar te beginnen”

Thijmen (18) en Frans-Jan (21) zijn beiden student én vrijwilliger bij Netwerk Gewoon Samen. “We zijn er eigenlijk een beetje ingerold” vertelt Frans-Jan. “Het begon met wat losse klussen en nu zijn we de vaste klusmaatjes van een alleenstaande man in Zeist. Hij worstelt met een depressie waardoor hij klusjes in en rond zijn huis niet gedaan krijgt.”

De man is erg blij met de komst van de jongens. “Hij fleurt helemaal op als we komen” vertelt Thijmen. “Volgens mij is hij best alleen, de vorige keer dat we er waren vertelde hij dat hij er echt naar uitkijkt als wij komen, zodat hij even met iemand kan praten en lachen.”

Samen lachen doen ze zeker. Frans-Jan vertelt: “Hij woont in een appartementencomplex en we waren een kastje aan het lakken met zwarte verf op de galerij. Ondertussen waren we nog in de weer met een plank. Ik schopte zo die pot verf om en het droop 3 verdiepingen naar beneden. Ik schaamde me heel erg, maar gelukkig kon hij er wel om lachen.” “Het is ook wel handig,” grapt Thijmen. “Door die verfvlek weten we precies waar hij woont!”

De jongens hebben al verschillende dingen aangepakt in het huis. Thijmen vertelt: “We hebben plankjes opgehangen, dingen geschilderd en een gaskraan gerepareerd. Het leuke is dat hij zelf verder gaat als wij weg gaan. De vorige keer dat we kwamen was het opgeruimd, had hij een nieuwe bank gekocht en lag het gereedschap al netjes voor ons klaar. Doordat wij komen krijgt hij net dat duwtje in de rug om zelf aan de slag te gaan.”

Behalve de praktische klussen praten de jongens met de man. Ze vinden hem opvallend open over zijn situatie. Dat verbaast hen. Frans-Jan: “Je moet wel echt over een stukje trots heenstappen om daar zo open over te vertellen.” Thijmen vult aan: “Hij zegt over zichzelf: ‘Mijn lichaam is helemaal perfect, maar in mijn hoofd gaat het mis.’ Dan kun je tegen de kleinste dingen aanlopen.”

De man vindt het maar bijzonder dat de jongens tijd vrijmaken om bij hem langs te komen. Frans-Jan: “Hij zegt dan tegen ons: ‘Tsjonge, op jullie leeftijd was ik daar echt niet mee bezig.’ Ik denk dat er inderdaad maar weinig jongeren zijn die zelf het initiatief nemen om zoiets te doen. Dat geldt voor mij ook, dit is echt op mijn pad gekomen. Ik wilde best iets voor een ander doen, maar ik had geen idee waar te beginnen.”

Thijmen hoopt dat de man na een paar keer aangeeft dat hij het zelf weer ziet zitten. “Het zou tof zijn als we dan gewoon eens langs kunnen gaan voor een kop koffie. Dat waardeert hij sowieso!”

Zou jij ook iets voor een ander willen doen, maar weet je niet goed hoe en wat?
Netwerk Gewoon Samen helpt je graag verder! Laat wat van je horen en meld je hier aan!